Introductiepagina

Read my Dreambook guestbook!
Sign my Dreambook!

Om bij het begin te beginnen, mijn foto hobby begon pas echt in 1986 toen ik van een kennis een doka uitrusting overnam, veel te duur, een oude Opemus vergroter , wat bakken, licht en een tijdklok, dat was het. Van het werken in een doka wist ik niets, sterker nog ik had niet eens een doka. Wel had ik een zolderkamer die ik dus ombouwde tot een heuse doka. Ik kon beginnen.

Ik ben een autodidact, het maken van een doka tot het ontwikkelen en afdrukken van negatief en positief heb ik mezelf aangeleerd dmv boeken, tijdschriften en natuurlijk gewoon praktijk ervaring.

Mijn werk bestaat veelal uit straatfotografie. Tijdens mijn werk als taxichauffeur in Amsterdam zag ik veel straat taferelen die schreeuwde om een foto, veel foto's zijn dan ook gemaakt tijdens mijn werk (sorry baas, gniffel) Maar vaak liep ik ook gewoon door de stad met mijn fotospullen. Tijdens een taxi rit raakte ik in gesprek met een dame, Wil Hagenaar , die op weg was naar een fotoshoot in Frankrijk. Van haar heb ik veel geleerd, vooral het ontwikkelen van het negatief, wat positief bedoeld is!

In 1983 heb ik een psychose gehad en in 1994 nog een , toen is de diagnose lichte schizofrenie gesteld. ik denk dat de fotografie voor mij een uitlaatklep was/is voor mijn creativiteit en tegelijk een soort therapie om me onder de mensen te begeven, met mijn fototoestel als alibi!? Nu gebruik ik medicijnen tegen psychoses en ben ik lang niet meer zo brutaal als tijdens/vlak na mijn psychoses. Ik verlang nog wel naar die tijd dat ik door het stof ging voor een plaatje.

P.S. Ik heb geen doka meer en fotografeer nu bijna uitsluitend met een digitale camera. Veel (analoge) z/w foto's zijn bewerkt in Photoshop7 om het kwaliteit verlies tijdens het scannen te compenseren.

Michael.

dont hurry be happy